Deventer heeft één betaaldvoetbalclub en die is uit het stadsbeeld niet meer weg te denken. Go Ahead Eagles speelt al meer dan een eeuw in dezelfde oostelijke wijk en draagt al bijna even lang dezelfde kleuren. De geschiedenis erachter is wat rommeliger dan veel mensen denken.
Het begin onder de naam Be Quick
De club werd op 2 december 1902 opgericht en heette toen Be Quick. De oprichters waren Leo zur Kleinsmiede en Karel Hollander, twee jonge Deventenaren die een eigen elftal wilden. In die eerste jaren speelde het team in rood-wit gestreepte shirts met een zwarte broek. Van rood-geel was nog geen sprake.
Het voetbal in Nederland stond destijds nog in de kinderschoenen. Clubs werden opgericht rond een groepje vrienden, een schoolklas of een buurt, en velden waren vaak niet meer dan een gehuurd stuk weiland. Dat Deventer al zo vroeg een club had, zegt iets over hoe snel de sport in de Hanzesteden aansloeg.
Waarom de naam veranderde
In 1905 sloot de club zich aan bij de landelijke voetbalbond. Dat leverde meteen een probleem op, want er bestond in Groningen al een vereniging met de naam Be Quick. De Deventer club moest dus een andere naam kiezen en werd Go Ahead. Bij diezelfde stap werden ook de kleuren gewijzigd, van rood-wit naar rood-geel.
Die combinatie is sindsdien nooit meer losgelaten. Wie in Deventer een rood-gele sjaal ziet hangen, weet zonder verdere uitleg waar die vandaan komt.
De landstitels uit de begintijd
In de eerste helft van de twintigste eeuw hoorde Go Ahead bij de sterkste ploegen van het land. De club werd vier keer landskampioen, in 1917, 1922, 1930 en 1933. Bij de latere titels stond Leo Halle in het doel, een keeper uit Deventer die het ook tot het Nederlands elftal bracht en jarenlang het gezicht van de club was.
Het is een periode die in Deventer nog altijd wordt aangehaald. Niet als grootspraak, maar omdat het laat zien dat de club geen nieuwkomer is in het Nederlandse voetbal.
Van Go Ahead naar Go Ahead Eagles
De huidige naam ontstond in 1971. De betaalde tak en de amateurtak gingen toen uit elkaar en de betaalde club ging verder als Go Ahead Eagles. Het idee voor die Engelse toevoeging wordt toegeschreven aan de toenmalige trainer Barry Hughes. De amateurvereniging bleef bestaan en speelt tot op de dag van vandaag verder onder de naam DVV Go-Ahead.
Voor buitenstaanders is dat verwarrend, voor Deventenaren is het gewoon zo gegroeid. Twee clubs, één wortel.
Twee clubs met dezelfde wortel
Voor wie van buiten komt is de verhouding tussen de betaalde club en de amateurvereniging soms verwarrend. Het zijn tegenwoordig twee losstaande organisaties, met een eigen bestuur, een eigen accommodatie en een eigen ledenbestand. Alleen de oorsprong is gedeeld.
In de praktijk lopen de werelden wel door elkaar. Jeugdspelers stromen door, oud-spelers komen terug en supporters van de een zijn vaak lid van de ander. Wie in Deventer over Go Ahead praat, moet af en toe navragen welke van de twee bedoeld wordt.
De adelaar en de wijk
Het stadion heet De Adelaarshorst en ligt in Deventer-Oost, aan de Vetkampstraat. De adelaar is in Deventer geen willekeurig gekozen dier. De zwarte adelaar staat al eeuwen in het stadswapen en herinnert aan de tijd dat Deventer een vrije rijksstad was. Toen de Engelse naam er in de jaren zeventig bijkwam, sloot die dus naadloos aan op een stadion dat de adelaar al veel langer in zijn naam droeg.
Het stadion staat tussen de huizen. Er is geen groot parkeerterrein omheen en geen bufferzone. Op een wedstrijddag loopt het publiek dwars door de wijk naar binnen, langs voortuinen en fietsenrekken.
Wat de club voor de stad betekent
Een thuiswedstrijd is in Deventer merkbaar buiten het stadion om. In de binnenstad zie je de kleuren terug, op het perron stappen supporters uit en in de wijk rond de Vetkampstraat verandert de sfeer. Voor veel gezinnen gaat het lidmaatschap of de gang naar het stadion over meerdere generaties.
Tegelijk is de club maar een deel van het Deventer sportverhaal. De stad heeft daarnaast tientallen amateurverenigingen, een oude atletiekbaan, een roeivereniging aan de IJssel en een hockeyclub die ouder is dan de meeste. Go Ahead Eagles is het meest zichtbare deel, niet het enige.
De rode draad in de clubgeschiedenis is dat er nauwelijks iets is verhuisd of vervangen. Dezelfde plek, dezelfde kleuren, dezelfde wijk. In een sport waarin veel clubs inmiddels aan de rand van de stad spelen, is dat op zichzelf al bijzonder.
